Mediaxeberleri.Az portalının “Yurdumun adını ucaldanlar” layihəsində şeir vaxtıdır, sizlərə Rəfail İncəyurdun şeirlərini təqdim edirik:
Özünə eləyir kim nə eləsə
Adamın əməli bumeranq kimi
Özünə qayıdır nizamla, sayla.
Özünə qayıdır tutub-qoyduğu,
Qayıdır quruyla, havayla, suyla.
Nə var yamanlığa, pisliyə nə var,
Kərən dığırlamaq bir içim sudu.
Hyandan başlayıb hayana getmək
Gedənin öz işi, öz arzusudu.
Sözümün canı da budu, xülasə,
Özünə eləyir kim nə eləsə.
Budağı göstərər kökdə olanı,
Əslin də, nəslin də sözü var onda.
Fələk də əyəmməz gen əyənləri
Yeddinci dönəmin özü var onda.
Balası görəcək bir gün xeyrini
Adamın xilqətə örnəyi varsa.
Allah bircə-bircə qoyub ovcuna
Özünə verəcək hər nəyi varsa.
Bir az geci-tezi olsa da, nəsə,
Özünə eləyir kim nə eləsə.
Olub, olacaqdır yuxarı başda
Öz halal işinin başında olan.
Bunu mən demirəm, atalar deyir:
-Çıxar qaşığına aşında olan.
Könlümdən keçənlər olmursa, demək,
Ruhumda olanlar içimdə deyil.
Birinə “hər” olan, birinə “heç”di,
Heç kim eyni boyda-biçimdə deyil.
Qardaş, mən beləym, sən də eləsən,
Özünə eləyir kim nə eləsə.
Dağın zirvəsinə ayağı dəyməz,
Gözünə durursa təpə adamın.
Bir yetim uşağın hoyuna çatmaq
gərək ürəyindən təpə adamın.
Yəqin hamı bilir dediklərimi,
Yoxdu bu şeirdə yenilik, əlbət.
Sadəcə, bir daha xatırladıram:
Axıra nə qalır?
-Hörmət, ya lənət.
Odur ki, mətləbi edirəm kəsə,
Özünə eləyir kim nə eləsə.
AXI
Qınaya bilmərəm daha heç kimi,
Candakı qorxudu haqqın qənimi.
Mənim kitablarım mənim dənimi
Hələ ürəyimcə üyütmür axı.
Ürək qoymalıdı qəm şərikləri
Keçib getmək üçün o gədikləri.
Bu zalım dünyanın elədikləri
Dünyanı gözümdə böyütmür axı.
Mən sözə vermişəm könül varımı,
Daha Allah bilər bundan anrını.
İnciyən ruhumun ağrılarını
Dünyanın məlhəmi keyitmir axı!
Gecə
Gecənin ortası göyə çəkilib,
Qılıq eləyirəm yuxuya yenə.
Arvad da oyanmır “bismillah”- deyib
Bir yuxu duası oxuya yenə.
Yaddaşın şitəngi tərəfi artır,
Yuxu dağılanda xatalı kimi.
Təbin də babatı özünü dartır,
Ağrıya-acıya butalı kimi.
Köhnə kasetlərə istədim baxım,
Bəlkə, fikrim aza toyda-büsatda.
Türməyə oxşadı birdən otağım,
Saata baxmaqdan bezdi saat da.
Bir zaman yanlışa yol verən xəta
Beynimə doluşub, yaram hoylanır.
Ancaq bilirsən ki, hər nə olsa da,
Qapının dalından səhər boylanır.
...Getdisə, geriyə qayıtmaz köçü,
Ha sayım yüz minə, milyona kimi.
Ancaq bu şeiri qoparmaq üçün
Mən də dirəşəcəm lap sona kimi.
NİYYƏT
Allah xalqı düzəlməyən yanlışın
Sağalmayan xətərindən qorusun.
Qoymaz ötə o şeytanlar həddini
Adamı öz qədərindən qorusun.
Düz yeriyib bu yollara gələk tən,
Gərək keçə görülən iş ələkdən.
Yorulanda gileylənmə fələkdən,
Şükr elə ki, betərindən qorusun.
...Hər yaz çıxsın torağaylar qabağa,
Çox yaraşır “cəh-cəh” dolu xor bağa.
İncəyurdun istəyini torpağa
Məhəbbətlə ötürən dən qorusun!
Dünyanın axırı çatmayıb hələ
Təlqin
Ürəkdə gözlənti bəsləyiriksə,
Sidq ilə inanmaq istəyiriksə,
Əl açıb Allahı səsləyiriksə,
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
Nə sevda əbəsdi, nə coşqu əbəs,
Bir ayrı həvəsdi, vallah, bu həvəs.
Göylər görünürsə, gəlirsə nəfəs,
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
İlahi sevgilər kəsib yolunu,
O məsum bəndələr ləngidir onu.
Yox, hələ görünmür, bilinmir sonu,
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
Gördükcə gülüşən tər cocuqları,
Sanki, yaddan çıxır can uçuqları.
Deyir qızılgülün tumurcuqları:
-Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
Zalım sərnişinlər düşür qatardan,
Kimsələr gələcək kim bilir hardan.
Hələ keçməmişik sonuncu turdan,
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
Tanrım! Səndən uca yoxdusa heç kim,
Duam hara getdi? Necoldu ərkim?..
İndi nə deyirsən? Mən deyirəm ki,
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.
...Bir yanda olacaq, bir yanda olan,
Təntiyib yozuma yalvarır güman.
Axırın mübarək, a gözəl yalan –
Dünyanın axırı çatmayıb hələ.